Հանրային գործիչ Սուրեն Սահակյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Հիշո՞ւմ եք 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը ՔՊ էթիկայի կանոնագիրք ընդունելու մասին։ Նիկոլն իր գրառման մեջ նշել ա․ «…ՔՊ Վարչության որոշմամբ ընդունվել է կուսակցության Էթիկայի կանոնագիրքը, որում ստանդարտներ ենք սահմանում ինքներս մեզ համար, դրանով իսկ հայտարարելով ինքներս մեզ հայհոյախոսության, անձնական թիրախավորման, վիրավորանքի դաշտից դուրս դնելու, ինչպես նաև բարեվարքության լավագույն ստանդարտներին մեր նվիրվածության մասին»։ Իհարկե, լավ երգիծական շոու էր, որ ավելի շատ հիշեցնում էր այլևս բաժակը երբեք ձեռքը չառնելու հարբեցողի հանդիսավոր երդում։

Երեկ էդ նույն ՔՊ Վարչության անդամ Արսեն Թորոսյանը մի պիղծ բան ա գրել Սամվել Կարապետյանի ընտանիքի մասին (դրա արտապատկերը՝ մեկնաբանություններում), ինչը (ընտանիքին կպնելը), ըստ էության, քաղաքական տաբու էր մինչև իրենց կառավարման ղեկը ստանձնելը։ Դա նաև բարոյական տաբու էր հանրային հարաբերությունների առումով․ դրա համար նույնիսկ սպանում էին՝ բարոյական ընկալում գտնելով հանրության մեծ մասի մտքերում։ Ավելին, դա միայն բարոյական հարց չէր։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքում այլոց անձն ու արժանապատվությունը նսեմացնելու գործողությունը բնութագրվում ա որպես խուլիգանություն։ Իսկ նոր օրենսգրքում նույն արարքը սոցիալական մեդիայով անելը հատուկ հոդվածի «պատվի» ա արժանացել․ հիմա էդ հոդվածով ընդդիմադիրներ են դատվում։

Էթիկայի կանոնագիրքն ընդունելուց անցած 5 ամիսների ընթացքում աղմկահարույց մի այլ իրադարձություն էր տեղի ունեցել։ Ալեն Սիմոնյանն ու Միքայել Մարգարյանը հայհոյել էին իրար։ Միքայելին տարան բաժին, քրեական գործը կարեցին, դրին վզին, բայց բացարձակ նույն արարքն անելու համար Ալեն Սիմոնյանը խուսափեց քրեական հետապնդումից։ Ալենն, իհարկե, պատգամավորական անձեռնմխելիություն ունի, բայց դա մինչ էն պահը, երբ ՔՕ-ով նախատեսված ակնհայտ արարք ա թույլ տալիս։ Սա ընդամենը երկու օրինակ ա։ Նիկոլը, երբ զբաղված չի լինում օտարերկրյա պատվիրակություններով, համարյա օրումեջ խուլիգանություն հանցակազմի տակ մտնող ելույթներ ա ունենում։ Էլ չեմ ասում մնացած «լնգուլվազների» մասին։

Մենք կարող ենք ձևացնել, թե չենք հասկանում՝ ինչ երկրում ենք ապրում ու թե ինչի իրենք չեն դատվում, բայց դա կեղծ կլինի։ Մենք գիտենք, որ երբ գործը հասնում ա գործող կառավարիչներին ու նրանց շրջապատին, Հայաստանի իրավապահ համակարգը օրենքը չի պաշտպանում, այլ նրանց անդորրը։ Դա տենց ա եղել ու շարունակում ա տենց լինել և դա պետք ա փոխվի։

Հիմա, էս գրառմամբ, քննարկման առարկան ընդամենը ՔՊ տխրահռչակ Է՜թիկայի (ինչ վեհ ա հնչում, չէ՞) կանոնագիրքն ա։ Ինչպես ՔՊ հետ կապված մնացած լավ բաները, սա էլ ա ծխածածկույթ, շիրմա, որ քողարկում ա բավական փթած ու զզվելի մի երևույթ։ Եվ դրանում համոզվելու համար ընդամենը մի քանի ամիս պահանջվեց»: