Մի քանի տարի առաջ դերասան Սարգիս Գրիգորյանը ընտանքիի հետ միասին մժհեռացավ հայրենքից՝ բնակություն հաստատելով ԱՄՆ-ում։ Հարցազրույցներից մեկում էլ, խոսելով Հայաստանից հեռանալու պատճառների ու հետագա ընթացքի մասին, Սարգիսը նշել էր․

«Հայաստանում ամեն օր մի սենսացիա, մի սթրես լինում էր, անհնար էր ուղղակի այդքանը տանել։ Այդ էներգետիկան ինձ ներսից ու դրսից կործանում էր որպես մարդ։ Չէի կարողանում հաշտվել, ո՛չ կարողանում էի մտածել, ո՛չ ստեղծագործել, շատ էի չարացել, բամբասկոտ էի դարձել ահավոր։ Այդ ամենը, բնականաբար, նաեւ առողջությանդ է վնաս տալիս։ Շատ դժվար էր ինձ համար. կարող էի ընտանիք էլ կորցնել, որովհետեւ արդեն Մանոյի վրա շատ էի ջղայնանում, շատ էի նյարդային։ Այդպիսի տեսակը հաստատ դատապարտված է, ու ես չէի ուզում, որ այդպես լիներ։ Ու տեղափոխվելը, երեւի, ծայրահեղ քայլ էր, որովհետեւ երբեք չեմ ուզել Հայաստանից գնալ։

Շատ դժվար էր այստեղ այն 4-5 ամիսը, երբ դեպրեսիայի մեջ էի։ Եղել են դեպքեր, որ ուղղակի փողոցներում քայլելով լաց եմ եղել. ամեն ինչ օտար էր ինձ համար։ Շատ էինք խոսում Մանոյի հետ։ Հետո հայտնվեցին ընկերներ, որոնք ինձ շատ օգնեցին, շրջապատ ստեղծվեց, հետո էլ, բնականաբար, տաշած քարը գետնին չի մնում, գլուխ չգովեմ (ժպտում է,- հեղ․), սկսեցի գնալ, դռներ թակել. չամաչեցի մարդկանց դիմել։ Իմ ընտանիքն ինձ թեւեր տվեց, ինչպես միշտ է տալիս։ Մանոն մի օր ասաց՝ «Լավ, դե, ուշքի արի…»։ Հազար ձեւի գործ եմ անում։ Երեւի նրանից է, որ ե՛ւ տասը դոլարին չէ չեմ ասում, ե՛ւ հազար դոլարին։ Այսինքն՝ գնահատում եմ յուրաքանչյուր գործ, որն ինձ գումար է բերում»։

Արդեն այսօր Սարգիսն ու կինը՝ Մանոն, հրապարկումներով հանդես եկան՝ հայտնելով, որ մի քանի տարվա բացակայությունից հետո դուստրերի հետ վերադարձել են հայրենիք։ Տեսանյութերից մեկին կից Սարգիսը գրել է․

«Մենք տանն ենք։
Մենք վերադարձանք Հայաստան…Ոչ թե ուղղակի երկիր, այլ՝ մեր հոգու հասցե»։