Այն, ինչ տեղի ունեցավ վերջերս Нижний Новгород–Ереван рейս-ի ընթացքում, երկար կմնա ուղևորների հիշողության մեջ՝ որպես ամենասարսափելի և միևնույն ժամանակ ամենաանբացատրելի միջադեպերից մեկը։ Սկզբում ամեն ինչ նորմալ էր․ ուղևորները զբաղված էին իրենց գործերով՝ ոմանք արդեն քնած էին, ոմանք ֆիլմ էին դիտում կամ զրուցում հարևանների հետ։ Ինքնաթիռը հանգիստ շարժվում էր դեպի Երևան, և ոչ ոք չէր կասկածում, որ մի քանի րոպեից իրավիճակը կվերածվի խուճապի։
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ ինքնաթիռի միջնամասում նստած մի կին հանկարծ սկսեց անհանգիստ շարժվել։ Սկզբում դա ոչ ոքի ուշադրությունը չգրավեց, քանի որ նման բաները հաճախ են լինում թռիչքների ընթացքում։ Սակայն հաջորդ պահին նա այնպես բարձր ճչաց, որ ողջ սրահը լռեց։ Նրա ձայնում կար ոչ միայն սարսափ, այլև ինչ-որ անբացատրելի վախ, որը կարծես փոխանցվեց բոլորին։
Անձնակազմը անմիջապես մոտեցավ կնոջը՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչ է կատարվում։ Սակայն նրա խոսքերը ավելի շատ հարցեր առաջացրին, քան պատասխաններ տվեցին։ Նա պնդում էր, որ տեսել է ինչ-որ անիրական բան։ Որոշ ուղևորներ սկսեցին շրջվել, մյուսները սկսեցին տեսագրել տեղի ունեցողը, իսկ ոմանք պարզապես փակեցին աչքերը՝ չցանկանալով լինել այդ սարսափելի տեսարանի մասը։
Մի քանի րոպե անց լարվածությունը հասավ գագաթնակետին, երբ ինքնաթիռը հանկարծ ուժեղ սկսեց ցնցվել։ Դա սովորական տուրբուլենտություն չէր։ Ցնցումները այնքան ուժեղ էին, որ մի քանի պայուսակներ ընկան վերին դարակներից, և որոշ ուղևորներ սկսեցին ճչալ։ Անձնակազմը փորձում էր հանգստացնել մարդկանց, սակայն նրանց դեմքերին նույնպես զգացվում էր անհանգստություն։
Հենց այդ պահին տեղի ունեցավ մի բան, որից հետո բոլորը սկսեցին խոսել «անսովոր երևույթի» մասին։ Մի քանի վայրկյանով ինքնաթիռում լույսը անջատվեց, և մթության մեջ լսվեց տարօրինակ ձայն։ Ոմանք ասում էին, թե դա շշուկ էր, մյուսները՝ թե ինչ-որ մեկը քայլում էր սրահում։ Երբ լույսը կրկին միացավ, մի քանի ուղևորներ պնդեցին, որ տեսել են մի ստվեր, որը անհետացել է նույնքան արագ, որքան հայտնվել էր։
Դրանից հետո միջամտեց օդաչուն։ Նրա ձայնը լսվեց բարձրախոսով․ նա փորձում էր պահպանել հանգստություն, սակայն նույնիսկ նրան ամբողջությամբ չհաջողվեց թաքցնել լարվածությունը։ Նա հայտարարեց, որ իրավիճակը վերահսկելի է, բայց խնդրեց բոլորին նստել իրենց տեղերում և կապել ամրագոտիները։
Իսկական խուճապը սկսվեց այն ժամանակ, երբ նույն կինը, որը առաջինն էր ճչացել, հանկարծ կորցրեց գիտակցությունը։ Ուղևորների մեջ եղած բժիշկը անմիջապես մոտեցավ նրան և մի քանի րոպե անց հայտարարեց, որ նրա վիճակը կայուն է, սակայն նրա դեմքի արտահայտությունը շատերին ստիպեց մտածել, որ նա նույնպես ինչ-որ բան է նկատել։
Թռիչքի մնացած մասը անցավ լարված լռության մեջ։ Ոչ ոք այլևս բարձրաձայն չէր խոսում։ Մարդիկ պարզապես սպասում էին, թե երբ ամեն ինչ կավարտվի։ Երբ ինքնաթիռը վերջապես վայրէջք կատարեց Երևանում, ուղևորները շտապեցին դուրս գալ՝ կարծես ցանկանալով որքան հնարավոր է արագ հեռանալ այդ իրավիճակից։
Սակայն պատմությունն այստեղ չի ավարտվում։ Օդանավակայանում մի քանի ուղևորներ լրագրողներին պատմեցին, որ սա սովորական միջադեպ չէր։ Ոմանք պնդում էին, որ տեսել են ինչ-որ անբացատրելի բան, մինչդեռ մյուսները համոզված էին, որ տեղի ունեցածը կապված էր տեխնիկական անսարքության հետ, որը պարզապես ժամանակին չէր հայտնաբերվել։
Ամենասարսափելին այն է, որ մինչ այժմ պաշտոնական բացատրություն չի տրվել։ Ի՞նչ է իրականում տեղի ունեցել օդում՝ տեխնիկական խնդիր, հոգեբանական ազդեցություն, թե՞ մի բան, որը դուրս է մարդկային ըմբռնումից։ Այս հարցը շարունակում է բաց մնալ։
Եվ հիմա գլխավոր հարցը, որը հուզում է բոլորին․ եթե սա իսկապես ինչ-որ անբացատրելի երևույթ էր, արդյոք նման բան կարող է տեղի ունենալ նաև այլ թռիչքների ժամանակ…