Սենսացիոն կրակոցներով միջադեպը Վաղարշապատում շարունակում է լարվածության մեջ պահել ոչ միայն քաղաքի բնակիչներին, այլև ողջ հասարակությանը։ Օրվա կեսին, մարդկանց աչքի առաջ, քաղաքի կենտրոնում հնչած կրակոցները կրկին բարձրացրին նույն հարցը՝ արդյո՞ք այսօր անվտանգությունը իրականում ապահովված է, թե՞ այն մնում է միայն ցուցադրական հայտարարությունների մակարդակում։

Տարածված տեղեկությունների համաձայն՝ հարձակման թիրախը եղել է քրեական աշխարհում հայտնի Մխիթար Ղազազյանը, որն առավել հայտնի է «Մխյո՝ ավտոբուսի տղա» մականունով։ Նա գտնվում էր մեքենայում իր վարորդի հետ, երբ անհայտ անձը սկսեց կրակել շարժվող ավտոմեքենայի վրա։ Միջադեպը տեղի է ունեցել այնպիսի վայրում, որտեղ սովորաբար մարդկանց մեծ հոսք կա՝ մարդիկ գնում են աշխատանքի, երեխաները՝ դպրոց, զբոսաշրջիկները՝ էքսկուրսիաների։ Եվ հենց այդ պահին, այդ ամենի մեջտեղում, հնչեցին կրակոցները։

Ականատեսները նշում են, որ ամեն ինչ տեղի է ունեցել հաշված վայրկյանների ընթացքում։ Սկզբում շատերը նույնիսկ չեն հասկացել, թե ինչ է կատարվում՝ կարծելով, թե դա մեքենայի ձայն է կամ ինչ-որ պայթյունի նման բան։ Սակայն շուտով պարզ դարձավ՝ կրակոցներ են հնչել։ Խուճապը տարածվեց ակնթարթորեն․ մարդիկ սկսեցին վազել տարբեր ուղղություններով՝ փորձելով փրկվել հնարավոր նոր հարձակումներից։

Հատկանշական է, որ որոշ աղբյուրների համաձայն՝ հարձակվողը հատուկ ժամանել էր մեկ այլ տարածաշրջանից՝ նախապես պլանավորված գործողություն իրականացնելու համար։ Սա արդեն վկայում է, որ միջադեպը պատահական չի եղել, այլ կազմակերպված սպանության փորձ է։ Եվ եթե դա այդպես է, ապա առաջանում է հարց՝ ինչպես է հնարավոր, որ նման գործողություն իրականացնող անձը անխոչընդոտ հասնի քաղաքի կենտրոն, իրականացնի հարձակումը և անհետանա։

Այն փաստը, որ նման միջադեպերը կրկնվում են, մինչդեռ իրավապահ մարմինները շարունակում են իրավիճակը ներկայացնել որպես վերահսկվող, նույնպես մեծ դժգոհություն է առաջացնում բնակչության շրջանում։ Մարդիկ նշում են, որ հաճախ իրականացվում են լայնածավալ ստուգումներ և մեքենաների խուզարկություններ, սակայն իրական վտանգները կարծես դուրս են մնում այդ գործողություններից։ «Նրանք աշխատում են ցուցադրության համար» արտահայտությունը ավելի ու ավելի հաճախ է հնչում հասարակության տարբեր շերտերում։

Ամենասարսափելին այն է, որ նման դեպքերն այլևս զարմանք չեն առաջացնում։ Դրանք սկսում են դառնալ առօրյա՝ վտանգավոր առօրյա, երբ կրակոցները, հանցագործությունները, հաշվեհարդարները դառնում են ամենօրյա նորություն։ Եվ հենց այստեղ է ամենամեծ վտանգը, երբ հասարակությունը սկսում է հարմարվել վախին։

Միջադեպից հետո իրավապահ մարմինները հայտարարել են, որ հանցագործությունը բացահայտված է կամ գտնվում է բացահայտման փուլում։ Սակայն հասարակության զգալի մասի համար դա արդեն բավարար չէ։ Մարդիկ հարցնում են՝ ինչու է միշտ խոսքը «բացահայտման» մասին, ոչ թե «կանխարգելման»։ Ինչու են նման ծանր հանցագործությունները տեղի ունենում հենց քաղաքի կենտրոնում, երբ վերահսկողությունը պետք է ավելի խիստ լինի։

Այս դեպքը նաև ցույց է տալիս ևս մեկ վտանգավոր միտում՝ կազմակերպված հանցավորության ակտիվացում։ Երբ նման անձինք դառնում են թիրախ, դա հաճախ նշանակում է ներքին հակամարտություններ, ազդեցության ոլորտների վերաբաշխում կամ այլ խորքային գործընթացներ, որոնք դուրս են սովորական քաղաքացու տեսադաշտից, բայց ուղղակիորեն ազդում են նրա կյանքի վրա։

Վաղարշապատում տեղի ունեցած այս միջադեպը պարզապես առանձին դեպք չէ։ Սա ազդանշան է։ Ազդանշան այն մասին, որ իրավիճակը կարող է վատթարանալ, եթե համապատասխան քայլեր չձեռնարկվեն։ Եվ խոսքը միայն մեկ մարդու կամ մեկ կրակոցի մասին չէ։ Խոսքը ամբողջ համակարգի արդյունավետության մասին է։

Այսօր մարդիկ ուզում են մեկ բան՝ ապրել անվտանգ միջավայրում։ Ոչ թե լսել հերթական հայտարարությունները, այլ տեսնել իրական արդյունքներ։ Քանի դեռ քաղաքի կենտրոնում շարունակվում են կրակոցները, այդ վստահությունը չի վերականգնվի։

Եվ քանի դեռ հարցերը շատանում են, պատասխանները ավելի ու ավելի հաճախ են հետաձգվում…