Առեղծվածային ու ողբերգական դեպք. Տան լոգարանում դեպք է հայտնաբերվել, որը ցնցել է ոչ միայն հարազատներին, այլեւ ողջ տարածաշրջանը. Առաջին հայացքից ամեն ինչ սովորական էր թվում՝ խաղաղ օր, լռություն տան ներսում, առօրյա, որը շարունակվում էր սովորականի պես։ Բայց այդ լռության խորքում ինչ-որ բան թաքնված էր… լարվածություն, որը նախկինում ոչ ոք չէր նկատել:

Այդ օրը հարեւանները հիշում են՝ ոչ մի աղմուկ, ոչ մի կասկածելի շարժում։ Միայն ուշ երեկո էր, երբ տունն անսովոր երկար ժամանակ փակ մնաց, իսկ լույսերը վառված չէին, այդ մտահոգությունը սկսեց մեծանալ։ «Սովորաբար զանգերին միշտ պատասխանում էր… բայց այդ օրը ոչինչ»,- ասում է հարևաններից մեկը՝ դեռ շփոթված ու անհանգիստ։

Երբ դուռը բացեցին, ոչ ոք չէր սպասում, թե ինչ տեսարան կբացվի ներսում։ Տան ներսում ամեն ինչ իր տեղում էր, ծեծկռտուքի կամ իրարանցման ոչ մի նշան: Սակայն լոգարանի դուռը ներսից կողպված է եղել։ Երբ բացեցին, բոլորը քարացան։

Չհաջողվեց անմիջապես բացատրել, թե ինչ է հայտնաբերվել լոգարանում։ Տարօրինակ հանգամանքներ, անբացատրելի մանրամասներ… ամեն ինչ կարծես հուշում էր, որ դա պարզապես պատահականություն չէր: Բայց ինչ է եղել իրականում, այդ հարցը դեռ մնում է օդում կախված։

Մոտակայքում կանգնածներից մեկը շշնջաց.
«Սա պարզապես պատահականություն չի կարող լինել… այստեղ ինչ-որ բան այն չէ»:

Մյուսը, փորձելով հանգստանալ, պատասխանեց.
«Միգուցե դա ուղղակի պատահականություն է… պետք չէ շտապ եզրակացություններ անել»:

Բայց որքան շատ էին հետևում իրավիճակին, այնքան հարցեր էին ծագում։ Ինչու էր ամեն ինչ այդքան կոկիկ: Ինչու՞ ոչ մի ձայն չէր լսվում: Եվ ամենակարևորը՝ ինչո՞ւ այդ օրը ոչ ոք չկարողացավ կապ հաստատել նրա հետ։

Դեպքի վայրում աշխատող մասնագետները նույնպես շփոթվել են. Նրանք սկսեցին ուշադիր ուսումնասիրել ամեն մի մանրուք՝ պատերը, հատակը, ջրի հետքերը, նույնիսկ օդի հոտը։ Ամեն ինչ կարևոր էր, ամեն մի մանրուք կարող էր բացահայտել ճշմարտության մի փոքր մասը։

Հարազատները չէին կարողանում հավատալ կատարվածին։ «Նա լի էր կյանքով, լի էր ծրագրերով… մենք դեռ երեկ էինք խոսում»,- արցունքն աչքերին ասում է ընտանիքի անդամներից մեկը։ Այս խոսքերը միայն սրում են իրավիճակը՝ ցույց տալով, թե որքան անսպասելի էր այս ողբերգությունը։

Որոշ մարդիկ արդեն սկսում են խոսել տարբեր վարկածների մասին։ Մեկը պնդում է, որ դա կարող էր լինել տեխնիկական խնդիր, մյուսը, որ այստեղ ավելի խորը, թաքնված պատճառ կա։ Բայց քանի դեռ պաշտոնական եզրակացությունները չեն հրապարակվել, ամեն ինչ մնում է շահարկումների մակարդակում։

Այս դեպքը դարձել է քննարկման հիմնական թեմա։ Մարդիկ փորձում են հասկանալ, թե ինչպես կարող էր ամեն ինչ այդքան արագ փոխվել։ Սովորական օր, սովորական տուն… և հանկարծ մի պատմություն լի հարցերով ու անորոշությամբ:

Իսկ հիմա, երբ լոգարանի դուռն արդեն բաց է, իսկ լռությունը խախտված է, մնում է միայն սպասել պատասխաններին։ Բայց արդյո՞ք նրանք երբևէ ամբողջությամբ կբացահայտեն ճշմարտությունը, թե՞ այս պատմությունը կմնա հերթական չբացահայտված առեղծվածը, որը սարսափեցնում է իր լռության մեջ:

Մի բան հստակ է՝ այս դեպքը դեռ երկար կմնա մարդկանց հիշողություններում։ Ոչ միայն իր ողբերգությամբ, այլև այն հարցերով, որոնք դեռ պատասխան չունեն… և գուցե երբեք էլ չեն ունենա: