Մի թխվածքի պատմություն։ Ընկերներ ջան այս արտառոց դեպքի մասին պիտի անպայման գրեմ, որ խաբեության զոհ չդառնաք, որ 1,000 դրամանոց թխվածքը 9,000-10,000 դրամ չդառնա գլխներիդ, ու իհարկե, որ իմանաք ինչպիսի տհաճ իրավիճակում եք հայտնվելու ձեր մտերիմների կամ գործնական-ընկերական հանդիպումների ժամանակ, ու որպեսզի համեստությունից ելնելով չվճարեք ու չզգաք ձեզ խաբված։ Այս մասին գրել է ֆեյսբուքյան օգտատեր Էլիզաբեթ Ֆիշենկոն։

«Մաս 1․ Ես ու իմ 2 կոլլեգաները այսօր այցելում ենք Հանրապետության ու Վարդանանց փողոցների խաչմերուկում տեղակայված նորաբաց «Մառուշ» սրճարան՝ թխվածք գնելու նպատակով (ով չգիտի՝ Մառուշը թխվածքներ վաճառող խանութ-սրճարանների ցանց է Երևանի տարածքում):

Մտնում ենք և առաջի տհաճությունը, որ սպասում է մեզ, աշխատակիցները 3-4 հոգի, ովքեր թխվածքների բաժնում են կանգնած, սառած դեմքի արտահայտությամբ կանգնած նայում են մեր վրա: Ասում ենք՝ մեզ այս-այս թխվածքներից կտա՞ք: Հավելեմ՝ թխվածքի կտորը արժե 1,000 կամ 1,500 դրամ, ֆիքսեք՝ գինը պատմության ամենազավեշտալի մասն է դառնալու:

Եվ այսպես, խմորեղենը տալիս են մեզ, որ գնանք նստենք, բայց մի րոպե հետո ձեռքներիցս ափսեները վերցնում՝ թե բա մենք կբերենք: Ասում ենք՝ լավ, մտածելով, որ միգուցե այստեղ այդպես է։

Իրենք են մոտեցնում, մի 3 վայրկյան անց աշխատողներից մեկն ասում է՝ չեք կարող նստել հիմնական սրահում (նշեմ, որ սրահը 90 տոկոսով դատարկ է, մոտ 9-10 ազատ սեղան՝ առանց ռեզերվի), կարող եք նստել միայն պատուհանի մոտ տեղակայված փոքր սեղանի մոտ, որն ասեմ ձեզ՝ 3 անձի համար չի հաստատ:

Մեկ րոպե անց, տեսնելով մեր դժգոհությունը և մեր զարմացած դեմքի արտահայտությունը, թե ինչու չի կարելի նստել սրահում, մի տղամարդ, որը խոսում է բոլոր աշխատողների և մատուցողների հետ, ասում է թող դե գնան նստեն ընդհանուր սրահում:

Գնում նստում ենք, մոտ 15 րոպե սպասում, որ մեզ պատառաքաղ ու դանակ բերեն՝ ընդ որում 2 անգամ ասելուց հետո:

Այնուհետև, երբ թխվածքները ի վերջո բերում են, տեսնում ենք, որ մեր աչքի առաջ մեր կոլլեգայի պատվիրած թխվածքի ելակները հայտնվում են գետնին, քանի որ մատուցողը անզգուշորեն է վարվում և գցում է գետնին:

Հանգիստ դեմքի արտահայտությամբ՝ գետնից հետ են հավաքում ելակները և բերում մեզ: Մենք ամենապարկեշտ ու հանգիստ ձևով խնդրում ենք փոխել, քանի որ գետնից հավաքած ելակները ոչ ոք չի ուտելու:

Եթե այսքանից հետո ձեզ տարօրինակ չի այս ամենը՝ անցնենք հաջորդ մասին։ Այ այստեղ կինոն սկսում է:

Մաս 2․ Բերում են հաշիվը, ուզում ենք վճարել, բայց կոլլեգաս նկատում է, որ կա և թեյավճար, և ինչ-որ անհասկանալի 3,000 դրամ: Կանչում ենք մատուցողին, որ պարզաբանենք՝ ինչ գումար է ներառված։ Ասում է՝ մեր մոտ այդպես է՝ նստելավճարով է։ Սրահում նստելը արժե 3,000 դրամ: Զարմացած իրար ենք նայում։ Ասում ենք՝ գիտեք ոչ մի տեղ փակցված չէ և ոչ մի տեղ գրված չէ, որ 3,000 դրամ արժե նստելը: Մենյուի շեջ էլ ներառված չէ:

Սկսում են պայքարել՝ դե մեր մոտ մեր ռեստորանն է այդպես է: Հանկարծ թխվածք վաճառող Մառուշը դառնում է ռեստորան ու հիշում են, որ իրենք պետք է սպասարկման վճար վերցնեն՝ 0 սպասարկման և տհաճ վերաբերմուքի համար, և դա էլ քիչ չէ՝ 3,000 դրամ, որ նստել ես:

Մեր կոլլեգան պարզ բացատրում է, որ նման բան չկա ոչ մի տեղ։ Առանց զգուշացնելու, առանց որևէ տեղ գրելու մարդկանցից նստելավարձ պահանջել: Ասում ենք՝ դա կոպիտ խախտում է, բերեք մեզ նոր հաշիվ, որը կներառի միայն մեր կերած 3 կտոր թխվածքը:

Մունաթ դեմքով և չուզելով բերում է նույն կտրոնը, թե բա սա նորն է: Կանչում ենք կրկին մենեջերին։ Ասում ենք սա նույնն է: Ինքն էլ գոհ դեմքով, թե բա սա նոր կտրոն է: Նայում ենք կտրոնի մեջ մեր թխվածքները կրկնապատկված արժեքով ներառված են: Ասում ենք՝ կներեք, բայց մենք թխվածքների գինը գիտենք: Ձեր սրահում դրած է գինը, կայքում ևս, հնարավոր չէ, որ կրկնապատկված արժեքով յուրաքանչյուրի 1 կտոր խմորեղենը հաշվեք: Բա՝ մեր մոտ այդպես է։ Էստեղ նստել ուտելը արժի կրկնապատիկ:

Որպեսզի երկար չպատմեմ, այդ անադեկվատ մենեջերի պահվածքը, իր ձայնի տհաճ տոնը և մունաթը, և բա մեր մոտ այդպես է, մեր ռեստորանում այդպես է, ուղղակի ասեմ, որ երկար պայքարելուց հետո թվարկում ենք մեր Երևանի ամենաթանկ սրճարանները, որտեղ նստելավարձ չկա, և չկա նաև կրկնապատկված արժեքով մարդու վրա թխվածք վաճառել:

Մեր կողքի նստած այլ մարդիկ տեսնելով այս տհաճ իրավիճակը, և հասկանալով, որ իրենց էլ սպասում է 3,000 դրամի պատմությունը և կրկնապատկված հաշիվը, թողում և դուրս են գալիս:

Մենք երկար պայքարելուց հետո տեղեկացնում ենք, որ սա չի մնա տհաճ միջադեպի արդյունք, և այս ամենի մասին կիմանա լայն հանրությունը: Եվ ի վերջո մեզ կոպիտ ու մունաթով ասում են՝ դե ուրեմն մի վճարեք։ Լավ։ Չենք վճարում և խորը զզվանք ապրելով իրենց պահվածքից և խաբեբայությունից հետո ուղղակի դուրս ենք գալիս:

Հավելեմ, որ այլևս երբեք չեմ մտնի այդ ստոր պահվածքով անհասկանալի սրճարան-ռեստորան-խանութ Մառուշը: Եվ ասեմ այդպես էլ անհասկանալի է վերջը դա խանութ է․ սրճարան, թե ռեստորան։

Հաշվի առնելով, որ իրենց ձեռնտու պահին ռեստորան է, իսկ այլ պարագայում չսպասարկող անձնակազմով խանութ, սպառողներ ջան եղեք տեղեկացված:

Թող ոչ մի անձ փող լափելով ու խաբեբա լինելով չհարստանա ձեր հաշվին: Ու հավելեմ, որ քաղաքի բոլոր հայտնի խոշոր սրճարանները ֆանտաստիկ լավ սպասարկում են: Գիտեն քեզ: Միշտ ժպիտով դիմավորում են, միշտ փոքրիկ խնդրի դեպքում արագ լուծում, որ հաճախորդը ոչ մի պահ դժգոհ չմնա: Անում են ամեն ինչ, որ սիրով ու հաճույքով էլի ցանկանաս այցելել»,-գրել է օգտատերը։