Վերջին տարիներին շատ սպառողներ նկատում են տարօրինակ երևույթ․ խանութից գնված լոլիկը կամ վարունգը երբեմն ունենում են ոչ բնական՝ «ձկան» կամ օտար համ ու հոտ։ Սա ոչ միայն զարմացնում է, այլ նաև կասկածներ առաջացնում սննդի որակի վերաբերյալ։ Բայց իրականում ի՞նչն է դրա պատճառը։

1. Պահպանման և տեղափոխման պայմաններ

Բանջարեղենը հաճախ երկար ճանապարհ է անցնում մինչև խանութ հասնելը։ Եթե այն պահվում է սխալ ջերմաստիճանում կամ փակ տարածքում, կարող է կլանել շրջապատի հոտերը։
Օրինակ՝ եթե նույն տարածքում պահվել են ձկնամթերք կամ այլ ուժեղ հոտ ունեցող ապրանքներ, լոլիկն ու վարունգը հեշտությամբ կլանում են այդ հոտերը։

2. Քիմիական նյութեր և պարարտանյութեր

Ժամանակակից գյուղատնտեսության մեջ հաճախ օգտագործվում են տարբեր պարարտանյութեր և բույսերի աճը խթանող նյութեր։ Դրանցից որոշները կարող են ազդել բանջարեղենի համի վրա։
Հատկապես ազոտային պարարտանյութերի ավելցուկը երբեմն առաջացնում է ոչ բնորոշ համեր։

3. Ջերմոցային աճեցում

Շատ լոլիկ և վարունգ աճեցվում են ջերմոցներում՝ արագ արտադրության նպատակով։ Այդ պայմաններում հաճախ օգտագործվում են արհեստական լուսավորություն և հատուկ սննդանյութեր, ինչը կարող է ազդել բնական համի վրա։
Արդյունքում՝ բանջարեղենը կարող է կորցնել իր «թարմ» համը և ձեռք բերել տարօրինակ երանգներ։

4. Պահպանման երկար ժամանակ

Երբ բանջարեղենը երկար ժամանակ է պահվում սառնարաններում կամ պահեստներում, դրա քիմիական կազմը փոքր-ինչ փոխվում է։
Սա կարող է առաջացնել ոչ հաճելի հոտեր, այդ թվում՝ հիշեցնող ձկան հոտ։

5. Բնական կենսաքիմիական գործընթացներ

Որոշ դեպքերում լոլիկն ու վարունգը ինքնին կարող են արտադրել նյութեր (օրինակ՝ ամիններ), որոնք որոշ պայմաններում հիշեցնում են ծովային կամ ձկան հոտ։ Սա հատկապես նկատելի է, երբ պտուղը սկսում է փչանալ, բայց արտաքինից դեռ նորմալ տեսք ունի։

---

Արդյո՞ք սա վտանգավոր է

Շատ դեպքերում «ձկան» համը չի նշանակում, որ բանջարեղենը վտանգավոր է, բայց դա հստակ նշան է, որ այն բարձր որակի չէ կամ ճիշտ չի պահպանվել։
Եթե հոտը ուժեղ է կամ համը կասկածելի՝ ավելի լավ է հրաժարվել օգտագործելուց։